بیشتر کسانی که برای نخستین بار می خواهند لینوکس را نصب کنند، در بخش تعیین حافظه swap دچار سردرگمی می شوند. از این رو، تلاش می شود زیر و بم این حافظه را بررسی کنیم. لینوکس حافظه فیزیکی رم خود را به بخش های بزرگی به نام صفحه تقسیم می کند. عملیات جابه جایی (swapping) عملیاتی است که یک صفحه از حافظه به روی یک فضای از پیش تعیین شده در دیسک سخت منتقل می شود. دلیل این کار این است که آن فضا در حافظه خالی شده تا صفحه دیگری جایگزین آن شود. میزان حافظه مجازی در لینوکس به مجموع حافظه فیزیکی و فضای سواپ گفته می شود. جابه جایی به دو دلیل بسیار مهم است. نخست این که وقتی سیستم به حافظه بیشتری نیاز پیدا می کند، هسته صفحه هایی که کمتر استفاده شده است را جابه جا می کند و حافظه را برای برنامه ها و پروسس های فعلی آزاد می کند، به همین ترتیب برنامه های جاری اجازه اجرا شدن را پیدا می کنند. دوم این که تعداد زیادی از صفحه ها توسط برنامه هایی اشغال می شود که تنها در مرحله استارت آپ اجرا می شوند و دیگر هیچ وقت اجرا نمی شوند، بدین ترتیب سیستم می تواند حافظه را برای دیگر برنامه ها آزاد کند. هر چند که جابه جایی مضراتی هم دارد. در مقایسه با حافظه اصلی، دیسک ها خیلی کندتر هستند. سرعت حافظه اصلی در مقیاس نانوثانیه است و سرعت دیسک ها در مقیاس میلی ثانیه، بنابراین دسترسی به دیسک ده هزار برابر کندتر از دسترسی به حافظه اصلی خواهد بود. هر چه بیشتر جابه جایی رخ بدهد، در این صورت سیستم کندتر خواهد بود. گاهی اوقات که سیستم بسیار کند می شود، یک صفحه به دیسک می رود و سریع تر به دیسک باز می گردد. اگر این اتفاق پشت سر هم رخ بدهد، در این صورت سیستم در وضعیتی قرار می گیرد که در تلاش برای یافتن حافظه بیشتر است و از طرفی برنامه ها را باید در همان لحظه اجرا کند. (سرعت آن بسیار پایین می آید) در این حالت بهترین کار این است که حافظه رم را بیشتر کنید. لینوکس دو مدل فضای سواپ دارد: پارتیشن و فایل. پارتیشن بخش مستقلی از دیسک سخت است که به طور خاص برای سواپ کردن استفاده می شود؛ هیچ فایل دیگری در آن بخش قرار نمی گیرد. فایل سواپ فایل مخصوصی است که در سیستم فایل قرار می گیرد و میان فایل های سیستمی و داده شما است. برای این که ببینید کدام نوع از حافظه سواپ را استفاده می کنید. از دستور swapon –s استفاده کنید. خروجی چیزی شبیه به خط زیر خواهد بود: filename type size used priority /dev/sda5 partition 859436 0 -1 هر خط در خروجی یک فضای سواپ را نشان می دهد. در این جا فیلد تایپ مشخص می کند که فضای سواپ به صورت پارتیشنی است. حجم آن در مقیاس کیلوبایت نوشته شده است و فیلد used نشان می دهد که چه مقدار کیلوبایت از آن استفاده شده است. (که در این حالت استفاده نشده است.) نکته جالب در مورد فضای سواپ این است که اگر چند حافظه با یک اولویت داشته باشید، لینوکس به صورت همزمان از این حافظه ها استفاده می کند و این باعث بهینه شدن عملیات می شود. برای افزودن فضای سواپ اول باید آن را آماده کنید. قدم اول برای این موضوع این است که یک پارتیشن را کنار بگذارید و بعد آن را به عنوان سواپ تعیین کنید. بنابراین با دسترسی روت وارد شوید و دستور زیر را بنویسید: fdisk -l /dev/hdb توجه داشته باشید که /dev/hdb را با دستگاه روی دیسک خود عوض کنید. خروجی باید چیزی شبیه به مثال زیر باشد: device boot start end blocks id system --------- ---- ----- ---- ------ -- -------------------- /dev/hdb1 none 2328 2434 859446 82 linux swap / solaris اگر پارتیشن به عنوان سواپ نشان نشده باشد، باید بعدا آن را با کمک دستور fdisk تغییر دهید و از گزینه –t استفاده کنید. البته حواستان باشد که مطمئن باشید با کدام پارتیشن کار می کنید در غیر این صورت ممکن است اطلاعات مهم خود را از دست بدهید. بنابراین قبل از هر تغییر، دستورات را مجددا چک کنید. اگر یک پارتیشن به عنوان سواپ تعریف کنید، باید آن را با استفاده از دستور mkswap آماده کنید. mkswap /dev/hdb1 اگر پیغام خطایی وجود نداشت، در این صورت پارتیشن سواپ شما آماده استفاده است. برای فعال سازی آن، کافی است از دستور زیر استفاده کنید: swapon /dev/hdb1 همچنین می توانید متوجه شوید که این پارتیشن در حال استفاده است یا خیر. کافی است به دستور swapon سوییچ –s را بدهید. برای سوار کردن خودکار فضای سواپ در زمان استارت آپ، باید در فایل /etc/fstab یک مدخل جدید ایجاد کنید. در این فایل فهرستی از سیستم فایل هایی که در زمان بوت سوار می شوند وجود دارد. برای افزودن فضای سواپ خود، کافی است مقادیر زیر را وارد کنید: /dev/hdb1 none swap sw 0 0 از آن جایی که فضای سواپ نیازی به نقطه سوار شدن (mount point) ندارد، آن را none گذاشتیم. برای این که بفهمید دستورات موجود در فایل را درست نوشته اید ولی نمی خواهید سیستم را ریستارت کنید، با دستور swapoff –a (که تمام فضاهای سواپ را غیر فعال می کند) و بعد دستور swapon –a را بنویسید. این دستور تمام فضاهای سواپ در فایل /etc/fstab را استفاده می کند.
فایل سواپ همانطور که گفتیم، همانند پارتیشن سواپ، لینوکس همچنین از فایل سواپ هم پشتیبانی می کند. درست همانند پارتیشن ها، می توان فایل های سواپ را هم ایجاد کرد، و به همان طریق آن ها را مورد استفاده قرار داد. استفاده از فایل های سواپ در مقایسه با پارتیشن ها این است که برای استفاده و یا ایجاد سواپ، نیاز نیست یک پارتیشن خالی پیدا کنید و یا یکی از پارتیشن های خود را تغییر دهید تا یک فضای خالی برای سواپ ایجاد کنید. برای ایجاد فایل سواپ، از دستور dd استفاده کنید تا یک فایل خالی ایجاد کنید. برای ایجاد یک فایل خالی 1گیگابایتی، کافی است دستور زیر را بنویسید: dd if=/dev/zero of=/swapfile bs=1024 count=1048576 در مثال بالا، /swapfile اسم فایل سواپی است که می خواهید بسازید. با کمک دستور mkswap می توانید فایل درست شده خود را به فایل سواپ تبدیل کنید. اما این بار تنها کافی است نام فایل را بدهید: mkswap /swapfile همچنین می توانید با کمک دستورهای swapon و swapoff فایل ایجاد شده خود را استفاده و یا غیرفعال کنید. همانند حالت پارتیشنی، اگر بخواهید فایل تان همانند حالت پارتیشنی در زمان بوت سوار شود، خط زیر را در فایل /etc/fstab بنویسید. /swapfile none swap sw 0 0
حجم فضای سواپ می توان بدون در نظر گرفتن حتی یک مگابایت فضای سواپ هم لینوکس را راه اندازی کرد، و در صورتی که حافظه رم بالایی داشته باشید، سیستم بدون مشکل کار خواهد کرد. اما اگر حافظه فیزیکی شما پر شد، در این صورت سیستم کرش خواهد کرد و نمی تواند کار دیگری انجام دهد. بنابراین استفاده از حافظه سواپ توصیه می شود، به خصوص به این دلیل که دیسک های سخت خیلی ارزان هستند. سوال کلیدی این است که چه میزان فضا به سواپ اختصاص بدهید. سیستم های قدیمی تر و یونیکسی از جمله sun os و ultrix نیاز داشتند حداقل دو یا سه برابر حافظه اصلی را به عنوان حافظه سواپ تعریف کنید، اما سیستم های مدرن امروزی به چنین رقمی نیاز ندارند. اما در صورتی که قواعد زیر را رعایت کنید، مشکلی در پیش نخواهید داشت: 1- برای یک سیستم خانگی دو برابر حافظه اصلی خود را به سواپ اختصاص دهید. 2- برای سرور میزان اندکی سواپ کافی است (حدود نیمی از فضای حافظه اصلی) 3- برای کامپیوترهای قدیمی تر مثلا با حافظه 256مگابایت، تا حد امکان سواپ را افزایش دهید. مدیریت فضای سواپ بخش بسیار مهمی در استفاده و مدیریت لینوکس است و با یک برنامه ریزی صحیح و استفاده درست از سواپ کردن ها، می توانید از سیستمی سریع و با ریسک خرابی پایین لذت ببرید. از این که چیز جدیدی تجربه کنید نترسید.
محمدرضا قربانی
معرفی تکنولوژی
... از محاسن دیگر این فناوری امکاناتی از قبیل سادگی امکان افزایش سرعت انتقال اطلاعات از این طریق و امکان استفاده از کابل های بلندتر است ... تکنولوژی overspeedبا استفاده از این تکنولوژی حتی اگر حداکثر سرعت دیسک نوری کمتر از درایو باشد، عملیات ضبط اطلاعات با حداکثر سرعت درایو انجام می شود ... سری جدید دی وی دی رایترهای ال جی قادر هستند با سرعت بالاتری از حداکثر سرعت دیسک، عملیات ضبط اطلاعات را انجام دهند ... تکنولوژی auto write strategyهر نوع اطلاعاتی که در انواع dvd و cd موجود است از قبیل مارک، سرعت و ... با استفاده از این تکنولوژی، امکان شناسایی انواع دیسک های نوری فراهم می شود که این امر، سبب ارتقای کیفیت عملیات حین ضبط اطلاعات خواهد شد ...
سیستم spooling
... در این سیستم به جای آنکه کارتها از دستگاه کارت خوان مستقیما وارد حافظه گردند و توسط cpu پردازش شوند ابتدا کاراکتر به کاراکتر در بافری در حافظه قرار گرفته و سپس به صورت بلوکی بر روی دیسک نوشته می شود ... وقتیکه برنامه کاربر اجرا می شود و از سیستم عامل تقاضای ورودی می کند، اطلاعات ورودی به صورت بلوکی و با سرعت زیاد از دیسک خوانده می شوند ... به طور مشابه هنگامی که برنامه برای خروجی چاپگر را احضار می کند، خط خروجی در یک بافر کپی شده و سپس در دیسک نوشته می شود ... پس اطلاعات خروجی از دیسک بر اساس ترتیب و اولویت در چاپگر چاپ می شوند ... در اسپولینگ برنامه عملیات ورودی و خروجی اش را متناسب با سرعت دیسک (که سریع است) انجام می دهد و نه متناسب با سرعت کارتخوان یا چاپگر (که خیلی کند هستند) ... بنابراین سیستم مذکور باعث استفاده بهینه از cpu و سایل i\o می شود و سرعت عمل را بالا می برد ... بلوک دیاگرام یک سیستم اسپولینگ می تواند به صورت زیر باشد: 1-سیستم ورودی کاراکترهایی که توسط کارتخوان وارد می شود را در بلوکهایی جمع آوری کرده وبه کمک مدیر دیسک این بلوکها را بر روی دیسک می نویسد ... درانتهای هر مدرک ورودی اطلاعاتی راجع به آن مدرک (مانند محل آن بر روی دیسک، اولویت،اسم استفاده کننده) به قسمت زمانبند کار فرستاده می شود ... برای این منظور اطلاعاتی در مورد محل کار و مدارک ورودی آن بر روی دیسک را به پردازنده کار می دهد ...
دیسک های وضعیت جامد
... دیسک های وضعیت جامد (solid state drives )، نوعی از دیسک های سخت هستند که از حافظه وضعیت پایا (solid state memory) برای ذخیره دایم داده ها استفاده می کنند ... دیسک جامد رابطی مانند دیسک سخت را شبیه سازی می کند، به همین جهت به سادگی می توان در بسیاری از نرم افزارها آنها را جایگزین کرد ... در معماری اولین دیسک های جامد، که در سرورهای ibm و amdahl به کار می رفت، از نیمه هادی ها به جای لامپ های خلاء الکترونی استفاده شده بود ... دیسک های جامد که امروزه با حضور نوت بوک های کوچک کاربرد بیشتری پیدا کرده اند، مصرف برق کمتری دارند ... اما سرعت انتقال اطلاعات شان نسبت به دیسک های سخت پایین تر است ... اما با توجه به این که هیچ بخش متحرکی همچون دیسک های سخت ندارند، در هنگام خواندن داده و همچنین سرعت دسترسی و جستجوی داده، سرعت کمتری نسبت به دیسک های سخت دارند ... امروزه دیسک های جامد دو نوع معماری دارند: 1– معماری برمبنای فلشدیسک های مبتنی بر این معماری فضای کمی را اشغال می کنند و نیازی به باتری ندارند ... فلش دیسک ها که امروزه استفاده از آنها بسیار متداول شده است، بر مبنای همین معماری ساخته می شوند ... این نوع دیسک ها هنوز از دیسک های مبتنی بر معماری dram کندتر عمل می کنند، اما عملکردشان از دیسک های سخت قدیمی بهتر است ... این نوع دیسک های جامد از دو مولفه جانبی بهره می برند:حافظه نهان cache :) فلش دیسک ها از میزان کمی حافظه سریع dram به عنوان حافظه نهان استفاده می کند ...
ادغام گنجایش های دو دیسک سخت
... شرکت sharkoon از ساخت محصول جدیدی با نام quickport duo خبر داده است که به شما اجازه می دهد به صورت همزمان از دو دیسک سخت خارجی 5/2 یا 5/3 اینچی sata استفاده کنید ... این دستگاه کوچک به کاربر امکان می دهد تا با انجام یک فرآیند ساده که برای نصب یک دیسک سخت خارجی در رایانه طی می شود، از فضای داخلی هر دو دیسک در رایانه خود استفاده کند ... دستگاه FL_81474_LF کوییک پورت دیو که بر اساس اندازه دیسک های سخت قابلیت پذیرش دو دیسک به صورت همزمان را دارد، به یک سطح پوششی مخصوص مجهز شده است تا زمانی که قصد استفاده از یک دیسک سخت خارجی را دارید، امکان ورود گرد و غبار به دستگاه غیرممکن شود ... این دستگاه دو دکمه کوچک دارد که با فشردن هر یک از آنها می توانید دیسک های سخت را از آن خارج کنید ... این دستگاه از طریق ورودی usb به رایانه متصل می شود و سرعت انتقال اطلاعات آن با سرعت دیسک های سخت جدید داخلی برای رایانه ها برابری می کند ...
عرضه نسل جدید دیسک های فلاش با حجم 256 گیگابایت
... شرکت سامسونگ اعلام کرد که نسل جدید دیسک های فلاش خود را با حجم 256 گیگابایت و با سرعت 2 4 برابر دیسک های فعلی تا پایان سال جاری عرضه می کند ... به گزارش خبرگزاری مهر این شرکت کره ای در یک گردهمایی اعلام کرد که دیسک های فلاش در حالت جامد 256 گیگابایتی خود را تا پایان سال جاری وارد بازار می کند ... این دو عنصر مهم موجب می شود که سرعت این دیسک ها sata ii سطحی » هزینه کمتری دارند ... این بدان معنی است که سرعت دیسک های جدید سامسونگ 2 4 برابر نمونه های فعلی است ... به گفته مقامات سامسونگ این دیسک تحولی در عرصه حافظه های حالت جامد به شمار می رود ...
لپ تاب 17 اینچی اپل وارد بازار شد
... محصول جدید "اپل" دارای سه پورت "یو اس پی"، پورت "فایروایر "800 و پورت "فایروایر "400 بوده و سرعت دیسک گردان نوری آن نیز در مقایسه با نمونه قبلی دو برابر شده است ... "مک بوک" جدید "اپل" از کارت گرافیکی قدرتمند "رادئون اکس "1600 ساخت شرکت "ای تی آی" برخوردار بوده و دارای دو گیگابایت حافظه "رم" و همچنین یک هارد دیسک 120 گیگابایتی است ...
بزرگترین دشمن اطلاعات دیجیتالی
... شرق - گرچه دیجیتالی شدن داده ها و اطلاعات یکی از بزرگترین موهبت های عصر ما است به طوری که نقل و انتقال و ویرایش این داده ها به شکل شگفت آوری متحول شده است، از جمله اینکه حجم بسیار زیادی از اطلاعات در حجم بسیار کوچکی قابل ذخیره شده و جابه جایی آن از طریق انواعی از ابزارهای الکترونیکی از سی دی گرفته تا حافظه های قابل حمل که در میان مردم به کول دیسک یا فلش مموری معروف شده یا منشی های دیجیتالی شخصی _ معروف به pda- یا کامپیوترهای همراه بسیار آسان شده است اما هر موهبتی در این دنیا محدودیت های خاص خود را دارد ... اکنون سرعت دیسک گردان ها 10 هزار دور در دقیقه شده است (300 برابر دیسک گردان های ویدیویی با سرعت lp) یعنی همه این دیسک گردان ها با سرعت 100 کیلومتر در ساعت به عقب و جلو می رود ...
|
صفحه 1
|
|
